میدوم

میدوم
میدوم
میدوم
نفس نفس میزنم
خسته میشم

زمین میخورم
زخمی میشم
درد میکشم
چشمام پر از اشک میشه
ترس همه وجودمو میگیره

ترس از شکست
ترس از نتونستن
ترس از نرسیدن
ترس از تکرار دوباره صحنه زمین خوردنم


چرا انقد عجیب نگاه میکنن آدمای دور و برم؟
یعنی تا حالا زمین نخوردن؟
کم نیوردن؟
خودشونو نباختن؟
یعنی تا حالا نشده صدبار برسن ته خط و دوباره برگردن از اول شروع کنن؟
پس چرا دارن میخندن؟

چشمامو میبندم و باز میکنم
چقدر خستم
چشمام میسوزه
اشکام جلوی دیدمو تار کرده
همه جام درد میکنه
دستام، زانو هام، قلبم حتی مغزم!!!

تیکه تیکه ام
هر تیکه ام ی طرف پرت شده
اما...
با دستای خودم تیکه هامو جمع میکنم
الان وقت کم آوردن نیست
وقت بریدن نیست
الان وقت این نیست ک خودمو ببازم
که جا بزنم...

بلند میشم وایمیستم رو جفت پاهام
یه نگاه ب مسیر رو ب روم ميندازم
و دوباره ادامه میدم...

اینبار باید برسم ب خط پایان

اینبار باید مصمم تر و قوی تر برم جلو
تا آخر قصه این من باشم ک لبخند رو لبام نقش میبنده🖤