دست بردم به قلم

دست بردم به قلم

تا که شعری آید

زین هجوم کلمات

اشتیاق بیتی،که کند در تو اثر

ریشه میزد به سرا پای وجود

کاغذم لبریز است

نه به صد وزن و ردیف

رود جاری شده است

از فراوانی اشک،

چشم ها را گفتم

گریه را دیگر بس

خواهم از عشق نوشت

باز می گردد به دلم

طعنه، پاسخ دادند:

عشق را دیگر بس

دلنویسی مکن از قامت یار

سرخوش به کفن باش،که او

در دلش کاغذهاست