کنفوسیوس و فال چهره
کنفوسیوس و فال چهره
چرا کرۀ جنوبی پایتخت جراحی پلاستیک دنیاست؟
نیویورکر| پاتریشیا مارکس، اگر میخواهید دربارۀ قیافهتان احساس بدی به شما دست دهد، به سئول سفر کنید. آنجا خیلی از زنان –و همینطور مردان- به شاهزادههای انیمیشنی میمانند. مسافران مترو را خواهید دید که جلوی آینههای تمامقد به آرایش مشغولاند.
این آینهها در همۀ ایستگاهها برای همین منظور تعبیه شدهاند. معمولاً از متقاضیان کار خواسته میشود عکس خود را به رزومهشان بچسبانند. اظهار نظرهایی مانند «اگر فکت را باریکتر میکردی، خیلی زیباتر میشدی» از طرفِ فامیل، بیشتر از جملۀ «اگر دکوراسیون آشپزخانه را عوض میکردی، آپارتمانتان خیلی قشنگتر میشد» توهینآمیز تلقی نمیشود.
مردم کرۀ جنوبی صرفاً نگران چهرهشان نیستند، بلکه در این مورد دست به اقدام عملی میزنند. طبق برخی برآوردها، این کشور بالاترین نرخ سرانۀ جراحی پلاستیک را در دنیا دارد. (برزیل چندپله پایینتر قرار دارد.) آمریکا چندپله عقبتر، رتبۀ ۶ را به خود اختصاص داده است، هرچند هنوز هم، درمجموع، بیشترین جراحیها را دارد. تخمین زده میشود که بین یکپنجم تا یکسوم زنان سئول زیر تیغ جراحی رفتهاند و طبق نظرسنجی بیبیسی این رقم برای زنان بین بیست تا سیساله تا پنجاهدرصد یا حتی بیشتر افزایش نشان میدهد.
طبق گزارشی، مردانْ پانزده درصدِ این بازار را تشکیل میدهند، ازجمله رئیس جمهور پیشین کره که در دوران ریاست جمهوریاش عمل جراحی چین پلک ۱ انجام داد. آمار مربوط به این حوزه قطعی نیست، چون صنعت جراحی پلاستیک فاقد قانون و مقررات مدون و بنابراین فاقد اسناد رسمی است، ولی ما در بخشی از این نوشتار به آن خواهیم پرداخت.
در ماه ژانویه، چندهفته در منطقهای از سئول بهنام «ایمپروومنت کوارتر» ۲ بودم. این منطقه در ناحیۀ گرانقیمت گانگنام قرار دارد، که آن را همتای بِورلی هیلز در ایالت کالیفرنیا میدانند. میدانستم که گیرکردن در ترافیک سنگین حوصلهام را سر میبرد، بنابراین بههمراه مترجمم از مترو استفاده میکردیم، که مجهز به وایفای، صندلیهای گرم و ویدیوهای آموزشی برای مقابله با حملۀ بیولوژیکی یا شیمیایی است.
دیوارهای ایستگاهها با تصاویر تبلیغاتی عظیمِ کلینیکهای جراحی پلاستیک پوشیده شدهاند و بسیاری از آنها دخترانی را نشان میدهند که برخی تاج نگیندار و لباس مجلسی بدون آستین دارند و اغلب در کنار عکس قبل از عملِ خودشان ایستادهاند؛ عکسی با قیافهای بیروح، چشمانی افسرده، پل بینی کوتاه و فکی شبیه به گیرۀ C. شکل. در یکی از عکسهای تبلیغاتی نوشته شده بود: «سلبریتیها بههمین دلیل اعتماد به نفس دارند، حتی بدون آرایش». در یکی دیگر نوشته شده بود: «همه عمل کردهاند، فقط تو ماندهای».
وقتی غالببودن جمعیت زنان و مردان بالای بیست و سی سال را میبینید که با چهرههایی نیمهکبود و بادکرده، بیتوجه به چسبهای صورتشان، مشغول کارند میفهمید که محله را درست آمدهاید. سرنخ دیگر اینکه: بین چهارصد تا پانصد کلینیک تخصصی و بیمارستان در محدودهای به مساحت یکمایل مربع جای گرفتهاند.
چرا کرۀ جنوبی پایتخت جراحی پلاستیک دنیاست؟
نیویورکر| پاتریشیا مارکس، اگر میخواهید دربارۀ قیافهتان احساس بدی به شما دست دهد، به سئول سفر کنید. آنجا خیلی از زنان –و همینطور مردان- به شاهزادههای انیمیشنی میمانند. مسافران مترو را خواهید دید که جلوی آینههای تمامقد به آرایش مشغولاند.
این آینهها در همۀ ایستگاهها برای همین منظور تعبیه شدهاند. معمولاً از متقاضیان کار خواسته میشود عکس خود را به رزومهشان بچسبانند. اظهار نظرهایی مانند «اگر فکت را باریکتر میکردی، خیلی زیباتر میشدی» از طرفِ فامیل، بیشتر از جملۀ «اگر دکوراسیون آشپزخانه را عوض میکردی، آپارتمانتان خیلی قشنگتر میشد» توهینآمیز تلقی نمیشود.
مردم کرۀ جنوبی صرفاً نگران چهرهشان نیستند، بلکه در این مورد دست به اقدام عملی میزنند. طبق برخی برآوردها، این کشور بالاترین نرخ سرانۀ جراحی پلاستیک را در دنیا دارد. (برزیل چندپله پایینتر قرار دارد.) آمریکا چندپله عقبتر، رتبۀ ۶ را به خود اختصاص داده است، هرچند هنوز هم، درمجموع، بیشترین جراحیها را دارد. تخمین زده میشود که بین یکپنجم تا یکسوم زنان سئول زیر تیغ جراحی رفتهاند و طبق نظرسنجی بیبیسی این رقم برای زنان بین بیست تا سیساله تا پنجاهدرصد یا حتی بیشتر افزایش نشان میدهد.
طبق گزارشی، مردانْ پانزده درصدِ این بازار را تشکیل میدهند، ازجمله رئیس جمهور پیشین کره که در دوران ریاست جمهوریاش عمل جراحی چین پلک ۱ انجام داد. آمار مربوط به این حوزه قطعی نیست، چون صنعت جراحی پلاستیک فاقد قانون و مقررات مدون و بنابراین فاقد اسناد رسمی است، ولی ما در بخشی از این نوشتار به آن خواهیم پرداخت.
در ماه ژانویه، چندهفته در منطقهای از سئول بهنام «ایمپروومنت کوارتر» ۲ بودم. این منطقه در ناحیۀ گرانقیمت گانگنام قرار دارد، که آن را همتای بِورلی هیلز در ایالت کالیفرنیا میدانند. میدانستم که گیرکردن در ترافیک سنگین حوصلهام را سر میبرد، بنابراین بههمراه مترجمم از مترو استفاده میکردیم، که مجهز به وایفای، صندلیهای گرم و ویدیوهای آموزشی برای مقابله با حملۀ بیولوژیکی یا شیمیایی است.
دیوارهای ایستگاهها با تصاویر تبلیغاتی عظیمِ کلینیکهای جراحی پلاستیک پوشیده شدهاند و بسیاری از آنها دخترانی را نشان میدهند که برخی تاج نگیندار و لباس مجلسی بدون آستین دارند و اغلب در کنار عکس قبل از عملِ خودشان ایستادهاند؛ عکسی با قیافهای بیروح، چشمانی افسرده، پل بینی کوتاه و فکی شبیه به گیرۀ C. شکل. در یکی از عکسهای تبلیغاتی نوشته شده بود: «سلبریتیها بههمین دلیل اعتماد به نفس دارند، حتی بدون آرایش». در یکی دیگر نوشته شده بود: «همه عمل کردهاند، فقط تو ماندهای».
وقتی غالببودن جمعیت زنان و مردان بالای بیست و سی سال را میبینید که با چهرههایی نیمهکبود و بادکرده، بیتوجه به چسبهای صورتشان، مشغول کارند میفهمید که محله را درست آمدهاید. سرنخ دیگر اینکه: بین چهارصد تا پانصد کلینیک تخصصی و بیمارستان در محدودهای به مساحت یکمایل مربع جای گرفتهاند.
- ۲۶۸
- ۲۶ خرداد ۱۳۹۷
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط