من به خود میبالم که در این عصر یخی

من به خود میبالم که در این عصر یخی

و در این ظلمت باروت و فساد

دوستانی دارم همچون آب زلال

که دلشان آیینه خورشید است

دوستان من مثل گندمند،

یعنی یک دنیا برکت و نعمت،

و نبودشان قحطی و گرسنگی است

ومن چه خوشبختم

که زردی خوشه های گندم در

اطرافم موج میزند...!