تو از خورشیدها آمده ای

تو از خورشیدها آمده ای
از سپیده دم‌ها آمده ای
تو از آینه‌ها و ابریشم ها آمده ای
در خلائی که نه خدا بود و نه آتش
نگاه و اعتماد تو را
به دعائی نومید وار طلب کرده بودم
جریانی جدی، در فاصله دو مرگ
در تَهیِ میان دو تنهایی
نگاه و اعتماد تو بدین گونه است
شادی تو بی رحم است و بزرگوار
نفست در دست‌های خالی من
ترانه و سبزی است
من بر می‌خیزم
چراغی در دست،چراغی در دلم
زنگار روحم را صیقل می زنم
آئینه ای برابر آئینه ات می گذارم
تا باتو ابدیتی بسازم