بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
بنا بر احادیث وارده و اسناد موجود، زیارت عاشورا به نقل از حضرت امام باقر علیه‌السلام می‌باشد. اما راجع به ملقب شدن حضرت سیدالشهداء امام حسین علیه‌السلام به اباعبدالله، نکات ذیل ایفاد می‌گردد.
الف) - عبدالله، یعنی بنده‌ الله و تقاوت آن با القاب دیگری چون عبدالرحمن، عبد الرحیم، عبدالرازق، عبدالسلیم ... و سایر اسامی رایج، در همان تفاوت اسم الله با دیگر اسمای الهی است، که الله اسم تام، کامل و مطلق خداوند است که همه‌ اسما را در خود دارد. پس عبدالله نیز به بنده‌ کاملی که تجلی تام همه اسمای الهی می‌باشد بیان می‌شود و والاترین مقام برای انسان همان مقام عبداللهی است.
یعنی بندگی خدا در شدت خلوص و اوج کمال بندگی. لذا از یکی از اسم‌هایی که خداوند در قرآن کریم برای پیامبر اکرم (ص) قرار داده است، عبدالله می‌باشد. چنان چه می‌فرماید:
وَ أَنَّهُ لمََّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كاَدُواْ يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا - و اين كه وقتى بنده خدا - محمد برخاست تا او را عبادت كند جمعيت بسيارى دورش جمع شدند.(سوره جن آیه 19)
البته خداوند متعال انبیای دیگری چون حضرت عیسی مسیح علیه‌ السلام را نیز عبدالله نامیده است.
قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَني‏ نَبِيًّا - نوزاد به سخن در آمد و گفت: من بنده‏ خداوندم كه به من كتاب آسمانى داده و مرا پيامبر گردانيده است.(سوره مریم آیه 30)
ب)- عبدالله به معنای پدر بندگی الله و هم چنین به ایجاد کننده بندگی الله نیز می‌باشد که همان مقام کمال خلوص و تجلی و اوج بندگی است. چرا که عبدالله نه تنها خود بنده‌ کامل خداوند متعال است،بلکه هادی دیگران و مساعد کننده‌ شرایط و بستر مناسب بندگی برای غیر نیز می‌باشد.
ج) - امام حسین علیه‌السلام نیز به لحاظ فرمایش حضرت رسول اکرم (ص) که نام دیگرش عبدالله بود و فرمود: حسین منی و انا من حسینی، یعنی: حسین از من و من از حسینم هستم، ابا عبدالله نامیده شد، چنان چه به حضرت فاطمه‌ زهراء علیها‌ السلام نیز ام ابیها، یعنی مادر پدر، لقب داده شد.
وجه عام این لقب نیز به خاطر آن است که ایشان، با قیام علیه جهل، کفر، نفاق و ظلم، و نیز با پذیرش مصائب و در نهایت شهادت مظلومانه، اسلام را از تحریف و نابودی همیشگی نجات داد و با بصیرت بخشیدن به عقول و قلوب مردم، زمینه‌ نجات آنها از بندگی طاغوت عبد الطاغوت و نیز هدایت به سوی بندگی خداوند را مساعد نمود. پس پدر همه‌ بندگان حقیقی خداوند متعال است.