در دل من چیزی است،

در دل من چیزی است،
مثل یک بیشـه ی نـور، مثل خواب دم صبح و چنان بی تابم،
که دلم می خواهـد بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کـوه.
دورهـا آوایی است، که مرا می خوانـد.