تهران!گرفتی از نگاهم شادمانی را..

تهران!گرفتی از نگاهم شادمانی را..
دیگر ندارم پایتخت مهربانی را..

این مست را دیوانگی آورده تا کویت..
یا اشتباهی آمدم امشب نشانی را..

رفتی و دانستی خدا یک روز با حکمت..
پس میستاند هدیه های آسمانی را..

صدها دل دیوانه را سوزانده ام با ''نه''..
آتش زدم من برگه های امتحانی را..

میبینی عشقم را اگر یک روز بگذاری..
بر چشم خود آن عینک ته استکانی را..

پیشانی ام خونیست،قاب عکس تو خونیست..
باید بفهمی سجده های یک روانی را..
7-3