ﻳﻪ ﺣﺴﻲ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﻗﻠﺒﻢ ﻛﻪ ﭘﺸﺘﻢ ﻛﻮﻫﻲ ﺍﺯ ﺩﺭﺩﻩ
ﭼﺠﻮﺭﻱ ﺍﺯ ﺩﻟﻢ ﻛﻨﺪﻱ ﻛﻪ ﺍﻭﻥ ﺣﺲ ﺑﺮﻧﻤﻴﮕﺮﺩﻩ
ﻧﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻳﻪ ﺗﺴﻜﻴﻨﻢ ﻧﻪ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﺪﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺩ
ﺗﻮ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺎ ﻳﻪ ﺩﺭﺩﺍﻳﻲ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺪﺍﺭﺍ ﻛﺮﺩ
ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﻡ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻣﻮﻧﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻳﻪ ﺩﻳﻮﻧﮕﻲ
ﺍﻳﻦ ﺣﻖ ﻣﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﻲ
ﭼﻪ ﺭﻭﺯﺍﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﻟﮕﻴﺮﻡ ﭼﻪ ﺭﻭﺯﺍﻳﻲ ﻛﻪ ﺁﺷﻔﺘﻢ
ﺍﮔﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﻲ ﺁﺭﻭﻣﻢ ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺩﻭ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻢ
ﻳﻪ ﺣﺲ ﻗﺮﺑﺘﻲ ﺩﺍﺭﻡ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺟﻤﻌﻲ ﺑﻴﺰﺍﺭﻡ
ﻛﻨﺎﺭﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﺑﺎﺷﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻨﻬﺎﻳﻴﻮ ﺩﺍﺭﻡ
ﺍﺯ ﺗﻮﺑﺮﺍﻡ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻣﻮﻧﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻳﻪ ﺩﻳﻮﻧﮕﻲ
ﺍﻳﻦ ﺣﻖ ﻣﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﻲ