وقتی که هوای حوصله ام ابریست!!!

وقتی که هوای حوصله ام ابریست!!!

دلم یک عصر دلگیر میخواهد

و یک پیاده رو بی انتها...

تا تمام دردهایم را در تن سردش جا گذارم.

آنقدر گلایه کنم که
آسمان بشکند سد غرورش را و رد پایم را از دل سنگفرش های زخمی پاک کند...

تا شاید دل بی قرارم اندکی آرام گیرد...

شاید که لبخند درختان به وقت گریه ی ابر اجابتی باشد...

و خدا آغوش بگشاید به روی تنهایی هایم....!!
دیدگاه ها (۳)

خییییلییی ...!

ﮐﺎﺷﮑﯽ ﺑﻌﻀﯽ ﺷﺒﺎ ﻣﯿﺸﺪ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﭼﺎﯾﯽ ﺭﯾﺨﺖ ، ﺑﻌﻀﯽ ﺁﺩﻣﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯ...

خســـــتم...خستـــــم از خــــــــــودم...از خـــــودم ڪہ فق...

دلتنگم….لبخند دروغی چرا….؟؟خوب نیستم . . .مثل قرصی که نیمه ش...

وقتی که هوای حوصله ام ابریست!!! دلم یک عصر دلگیر میخواهد و ی...

. .دلتنگ آغوشت می شوم...وقتی که هوای حوصله ام ابریست!!!دلم ی...

دلتنگ میشوم.وقتی که هوای حوصله ام ابریست!دلم یک عصر دلگیر می...

دلتنگ میشوم...وقتی که هوای حوصله ام ابریست!!!دلم یک عصر دلگی...

دلتنگ میشوم...وقتی هوای حوصله ام ابریست...دلم یک عصر دلگیر م...

وقتی که هوای حوصله ام ابریست دلم یک عصر دلگیر میخواهد و یک پ...

دلتنگ میشوم...وقتی که هوای حوصله ام ابریست!!!دلم یک عصر دلگی...

دلتنگ میشوم...وقتی که هوای حوصله ام ابریست!!!دلم یک عصر دلگی...

دلتنگ میشوم...وقتی که هوای حوصله ام ابریست!!!دلم یک عصر دلگی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط