دیروز غروب پیاده روهای غمگین راقدم میزدم عابران بی تفاوت

دیروز غروب پیاده روهای غمگین راقدم میزدم عابران بی تفاوت ازکنارم سکوتم را لگد میکردند زیر هجوم افکارم تو را آرزو کردم کاش یکی از این عابران بودی هیچ نگاهی آشنا نبود جز کودک فال فروشی که نگاه غمگینش بغض مرا به انفجار رساند