نمی خواهَم که دَر راهَت نِشینَم

نمی خواهَم که دَر راهَت نِشینَم
کنارِ     بَستَرِ     چاهَت    نِشینَم
نمی خواهم تو و این غَمگُساری
درونِ   داغِ  جانکاهَت    نِشینَم
روَم  دَر   بوسِتانِ  باغ و  بوسه
نَه  بَر   تُندیِ  گَهگاهت   نِشینَم
سِماجَت  می کنی  بَر  پَرپَرِ  گُل
نه  بَر خونِ  گذرگاهَت   نِشینَم
رَوَد سیّد   به   کوی  میگُساری 
نمی خواهَم که دَر راهَت نِشینَم
دیدگاه ها (۵)

گَمانم میلِ یارَم میلِ جَنگ اَستسَر و زُلفش  قُطارِ  پُر...

حسِ خوبِ  زِندگی  را با تو  مَعنا کَرده اَمبَر تو  اَسرارِ  ...

چه می تازی  بِتازان  با  نِگاهَتگِرفتارَم   به   چِشمانِ  سی...

شهر از مردم غم دیده و افسرده پراستیک نفر نیست که از عمقِ دلش...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط