چرا خیلی وقتا مثلا وقتی که میخوان #خطبه_عقد رو بخونن، درو

چرا خیلی وقتا مثلا وقتی که میخوان #خطبه_عقد رو بخونن، دروغ ها شروع می شه؟

وقتی که خطبه عقد می خونن، چند بار عاقد میخواد از عروس «بله» بگیره، می گن: #عروس_رفته_گل_بچینه

چرا باید از همون اول دروغ گفته بشه؟

چرا این دروغ گفتن رو به نسل های آینده منتقل کنیم؟


یکی از وعاظ میگفتن : تو یکی از مکان هایی که خطبه عقد جاری می شد، عاقد وقتی که می خواست از عروس «بله» بگیره، گفتن: #عروس_خانم_داره_سوره_نور_میخونه .

چرا این روش رو الگو و نمونه قرار نمیدیم؟

چه مانعی داره که موقع عقد به عروس خانم بگن قرآن بخونه که اگه عاقد خواست «بله» بگیره بگن عروس خانم مشغول خوندن قرآن هستن، خدا باهاش صحبت میکنه و بهش سفارش میکنه.

یا اینکه عروس خانم مشغول خوندن سوره یاسین که قلب قرآنه و یا سوره الرحمن که عروس قرآنه و یا مشغول خوندن سوره کوثر که سوره حضرت زهرا سلام الله علیها ست هستن؟