خدایا...

خدایا...
وقتی تو از جنس بی نهایتی،پس من چگونه محدود شوم در خود و دنیای خود؟!
من با تو معنا می یابم و تو امید میبخشی به ناامیدی های این روزهایم؛
و من چنان در این دریای بیکرانِ رحمتت غرق میشوم که تمامِ ناممکن ها برایم ممکن می‌شوند ...
و تمام قفل ها کلید ...
و تمام آشوب ها،آرامش ...
خدایا ...
دنیای محدودم را با حضور خودت وسعت ببخش




.