ای غریبی که تو را در دل عالم وطن است ،

ای غریبی که تو را در دل عالم وطن است ،
هر کجا انجمنی هست ز داغت سخن است...

انبیا را ز لب خشک تو دل آب شده است ،
اولیا را سخن تشنگی ات بر دهن است...

بی کفن گر تن صد چاک تو بر خاک بماند ،
پرده پرده دل عشاق تو را پیرهن است...

به کسانی که فکندند به بالای تو سنگ ،
کعبه و سعی و صفا، حِلّ و حرم، ریگ زن است...

تو کریمی و کریمان همه مسکین درت ،
تو حسینی و صفاتت حَسن اندر حَسن است...

دشمنان سعی به خاموشی نورت دارند ،
بی خبر زین که همین نام تو دشمن شکن است...

این حدیث است که در حشر بود اهل بهشت ،
هر که را ذرّه ای از تربت تو در کفن است...

دل هر ذره چو خورشید ز داغت سوزان ،
زعطش در دل هر قطره غمت موج زن است...

بنوشته است به هر برگ گلت وای حسین ،
ز آن همه لاله صدبرگ که در این چمن است...

پنج تن اشرف خلقند و فروغ تو حسین...!
نقطه دایره مرحمت پنج تن است...

سر دور از بدنت سرور سرها و هنوز ،
آفتاب آینه آن سر دور از وطن است...

کشته اشکی و من اشک فشانم همه روز ،
زآن که گفتند به زخم تو دوا اشک من است...

هر شب جمعه زیارت کنمت در هر جا ،
که شب جمعه خدا زائر آن عرش تن است...

چون "مؤید"، به تو من انس گرفتم آنسان .
که مرا نام تو در هر نفس و هر سخن است.،،