..

..
ﺍﻧﺪﮐﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﻢ به دیوار خانه دلم ؛
ﺁﺟﺮﻫﺎ ﮐﻢ ﻧﯿﺴﺖ !
ﻣﻦ ﺧﻮﺩ ﺩﯾﻮﺍﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﭼﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻗﻠﺒﻢ
ﺑﺴﺎﺯﻡ .
ﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎ ﺩﯾﻮﺍﺭﻫﺎﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﭘﺲ " ﺗﻮ " ﺍﯼ رهگذر
ﺍﯼ " ﺩﻭﺳﺖ "
ﺍﮔﺮ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻣﻦ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺍﺳﺖ ؛
ﺍﮔﺮ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﺰﺭﮒ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﻧﺮﻧﺠﺎﻧﻢ ﻭ ﻧﺮﻧﺠﻢ
درک کن
ﺳﻨﮓ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﯿﻨﺪﺍﺯ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﻡ ﺳﻨﮓ ﻓﺮﺵ ﺍﯾﻦ ﺳﻨﮓ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﯿﺸﻪ ﻫﺎ ﻧﺸﻮﺩ .
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﺩﻟﻢ ...
ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻧﯿﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ....