بیاید یه بارم که شده خودمون رو مقصر بدونیم ، مقصر واسه تن

بیاید یه بارم که شده خودمون رو مقصر بدونیم ، مقصر واسه تنهاییمون
واسه تلفنایی که جواب داده نمیشن
واسه آدمایی که واسمون وقت ندارن
آدمایی که حوصلمون رو ندارن
واسه جاهایی که باید تنها رفت
واسه فیلمایی که باید تنها دید
من فکر میکنم خودم مقصرم
مقصرم واسه آهنگایی که فقط باید تو تنهایی گوش داد
واسه چیزایی که باید واسشون تنهایی گریه کرد
واسه فکرایی که تو خوابم دست از سر آدم بر نمیدارن
ما ها خودمون مقصریم
واسه بشقاب غذایی که تو تنهاییمون دست نخورده می مونه
واسه یه سازی که با سوز صداش در میاد
واسه بارونی که فقط باید از پشت پنجره بهش نگاه کرد
مقصریم چون خودمون ، خودمونو تنها گذاشتیم
خودمونو ول کردیم و اونو چسبیدیم
خودمونو گذاشتیم ته صف و جامون رو دادیم به اون
مقصریم چون همش واسه پذیرایی از اون توی آشپزخونه بودیم و حالا باید غذای تنهاییمون رو بخوریم
میدونید
تنهاییم چون خودمون تنها هزار تا نت رو بالا پایین میکنیم روی ویولنسل ، اما اون داره لذتش رو میبره و آخرش فقط کف زدنش نصیبمون میشه
تنهاییم چون هیچ وقت ننشستیم کنارش تا با هم کف بزنیم
چون خواستیم ایده آل باشیم ، مث قصه ها ، مث فیلما
ما ها تنهاییم
چون خودمون رو وقف کردیم
خودتون رو وقف نکنید ، تقسیم کنید
نصف از شما ،
نصف از اون ...