.

.
دوستم داشته باش...
قبل از همه ! بعد از هر رفتن
دوستم داشته باش
درست وقت هایی که بهانه گیر ترین می شوم !
دوستم داشته باش
بیشتر از مادرم ، بیشتر از آغوش های امن پدرم
من را بخواه بیشتر از شیطنت های خواهرم ...
دوستم داشته باش
به اندازه ی دلهره ی بوسه های خداحافظی
دوستم داشته باش
به اندازه ی دلتنگی های نیمه شب !
من با دوست داشتن تو نفس می کشم ...
دوست داشتنت
هوای من است !
خواب و خوراک من است ...
دوستم داشته باش
مثل قرص های سرماخوردگیت ... هر ٨ ساعت !
مرتب
مدام
مبادا یادت برود
دوست داشتنت زندگی من است
دوستم داشته باش !
مثل روز های اول
به عمقش
به وسعتش .
مبادا بگذاری ، یادم برود بودنم مهم است !
مبادا فراموش کنم
موهایم بند های زندگی توست
تو هم مبادا یادت برود موهایم را برای تو بلند می کنم ؟
تو قوی تر از منی
خیلی قوی تر
مسئولیت این مبادا ها را تو گردن بگیر ...
گردن بگیر تمام دوستت دارم ها را
و هر ٨ ساعت یک بار به خاطرم بیاور
برای چه به دنیا آمده ام
برای چه نفس می کشم
و
موهایم هر روز بلند تر می شود !
.
.