بار خدایا...

بار خدایا...
تاکی میان من و تو ،منی و مائی بوَد.منی از میان بردار تا منیتِ من تو باشد و من هیچ نباشم.
الهی...
تا با توام بیشتر از همه ام و چون با خودم ،کمتر از همه ام.
مرا زاهدی و عالمی ،نمی باید اگر مرا از اهل چیزی خواهی گردانید ،از اهل شمه ای از اسرار خود گردان و به درجه دوستان خود برسان.
الهی...
ناز به تو کنم و از تو به تو رسم .چه شیرین است روش افهام تو در راه غیب ها و چه عظیم است حالتی که خلق نتوانند کشف کرد و زبان وصف آن نداند و این قصه بسر نیاید.