می شود از منطق چشمت ، به برهان ها رسید

می شود از منطق چشمت ، به برهان ها رسید
از لبت ، با "احتمالا" هم به "امکان ها" رسید

با نوای خنده ات ، دل را به نامت ثبت کرد
می شود ، با اشک چشمانت به طوفان ها رسید

در گناهت غرق شد ! ... با یادت استغفار کرد ،
از گلویت ، تا طنین صوت قرآن ها رسید

بین بازوهای تو ! باید سر و سامان گرفت
آن سوی جغرافیای نابسامان ها رسید

می شود از اشتیاق بوسه ی پنهانی ات
تا خود اردیبهشت و ... طعم باران ها رسید

قصه ی ما را نباید ، نارفیقان بشنوند !
باید از عشقت گذر کرد و ... به کتمان ها رسید