عجب رسمیه رسم زمونه

عجب رسمیه رسم زمونه

قصه‌ برگ و باد خزونه

میرن آدما از اونا فقط خاطره‌هاشون به جا می مونه

کجاس اون کوچه ؟

چی شد اون خونه ؟

آدماش کجان ؟

خدا می دونه …

بوته ی یاس بابا جون هنوز

گوشه ی باغچه توی گلدونه

عطرش پیچیده تا هفت تا خونه

خودش کجاهاس ؟

خدا می دونه …

تسبیح و مهر بی بی جون هنوز

گوشه ی طاقچه توی ایوونه

خودش کجاهاس ؟ خدا می دونه

خودش کجاهاس ؟ خدا می دونه

پرسید زیر لب یکی با حسرت

پرسید زیر لب یکی با حسرت

از ماها بعدا چی یادگاری می خواد بمونه ؟ خدا می دونه

می رن آدما از اونا فقط خاطره هاشون به جا می مونه

می رن آدما از اونا فقط خاطره هاشون به جا می مون