آرام باش، آرام ..

آرام باش، آرام ..
حالا غزلی بخوان، غزلی بخوان برایم. دلم برای صدایت تنگ شده است. چه دراز زمانی است که تو را ندیده ‌ام و صدایت را نشنیده‌ ام ..

محمود دولت‌ آبادی