من می‌توانم تمامِ مردم شهر را دوست داشته باشم، چون معتقدم

من می‌توانم تمامِ مردم شهر را دوست داشته باشم، چون معتقدم که آدم ها هیچ‌کدامشان بد نیستند؛ فقط با هم فرق دارند.
می‌توانم صمیمانه و از تهِ دلم برای همه‌شان، فارغ از هر جنسیت و سن و نژادی، خوب بخواهم.
گاهی حتی به سرم می‌زند کار و زندگی‌ام را گوشه‌ای رها کنم، دلم را به خیابان بزنم و فکری برای دل‌های گرفته از روزگار و بغض‌های فروخورده‌شان کنم. هرچند می‌دانم که شاید زورِ مشکلات و دردهایشان بیشتر از من باشد، یا اینکه تنهایی کاری از پیش نخواهم‌ برد.
اما بازهم به معجزه‌ی امید و عشق‌، ایمان دارم ...
من با چشمانِ خودم دیده‌ام که کاکتوس‌ها، گل می‌دهند ...
من ایمان دارم؛
ایمان دارم که روزی همه چیز، درست خواهد شد ...
#نرگس_صرافیان_طوفان
دیدگاه ها (۴)

ســــــلامتــــــی اونــــــایی که خیــــــلی تنـــهــــــان...

حیف!!حیفِ دوستت دارم هایی که هیچوقت نگفتی..وحیفِ من!منی که د...

با درد نوشتم همه احوال دلم رااحوال شب و روز و مه و سال دلم ر...

بعضی روزهادلم برای تو تنگ می‌شود !مثلِ دیروزکه دلم تنگ شده ب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط