‌

‌
شنبه‌ها، دوست داشتنى روز هفته‌اند...
اما چون جمعه‌ها را تا ديروقت به انتظار ظهورت مى‌نشينیم، صبح، دير از خواب بر مى‌خيزیم و ما، احساس خيلى خوبى به شنبه ها نداريم...
با خودم فكر مى كنم: بايد انتظار را از همين شنبه ها آموخت! شنبه‌هايى كه ساليان سال است هفته را آغاز مى‌كنند و دست از چشم انتظارى نمى‌كشند... امروزم را به بهانه‌ى تو شروع مى كنم...
اى آخرين اميد، سلام...‌