ﻣﻦ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻏﺮﺑﺘﻢ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ

ﻣﻦ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻏﺮﺑﺘﻢ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﺍﻳﻦ ﺣﺲ ﻭ ﺣﺎﻝ ﻭ ﺣﺎﻟﺘﻢ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﻳﻚ ﻋﻜﺲ ﻛﻮﭼﻚ ﺗﻮﻯ ﺟﻴﺐِ ﻛﻴﻒِ ﭘﻮﻟﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺮﻳﻦ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺘﻢ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﺑﺮ ﻋﻜﺲ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﻯ ﺩﻝ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ
ﻫﺮ ﺗﻴﻚ ﻭ ﺗﺎﻙِ ﺳﺎﻋﺘﻢ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﺍﻣﺸﺐ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺎﻃﺮﺕ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ
ﻣﻬﻤﺎﻧﻰ ﺑﻰ ﺩﻋﻮﺗﻢ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺑﺒﺎﺭﻡ
ﺍﻣﺎ ﺩﻝ ﻛﻢ ﻃﺎﻗﺘﻢ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﻋﺎﺩﺕ ﺷﺪﻩ ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻫﺎﻯ ﺑﻰ ﺗﻮ ، ﻫﺮﭼﻨﺪ
ﻣﻰ ﺧﻨﺪﻯ ﺍﻣّﺎ ﻋﺎﺩﺗﻢ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ