بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
نکات مهمی در بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، که باید بدانیم و به آن توجه داشته باشیم :
اللّه، اسم جامع خداوند سبحان است و به معنای پرستیده‌ای می باشد که عقول در شناخت عظمت او ناتوانند و به حیرت وَلَه می‌افتند!
اسم، یعنی نشانه‌ای که کسی یا چیزی با آن شناخته، معرفی و خوانده می‌شود؛ لذا اسم اللّه، نشانۀ اوست، نه خود ذات مقدس او! پس، هر مخلوقی، اسم اللّه است، چون نشانۀ خالق می‌باشد؛ و البته نشانه‌ها، کامل و کامل‌تر دارند، تا برسد به کاملترین تجلی او که همان برترین مخلوق او، یعنی انسان کامل میباشد که به مقام خلیفة اللّهی رسیده است.
خلقت با - بِسمِ اللّهِ الرّحمن الرّحیم آغاز شد، یعنی: خداوند متعال، نشانه‌هایش را خلق نمود و آشکار ساخت - و کارتان را با - بِسمِ اللّهِ الرّحمن الرّحیم - آغاز نمایید، یعنی رنگ خدایی به آن بدهید تا خودتان و کارتان را در قلعۀ امن الهی قرار گیرد.
پیامبر اکرم صلوات اللّه علیه و آله فرمودند: بِسْمِ اَللّهِ اَلرَّحْمنِ اَلرَّحِيمِ َقْرَبُ إِلَى اِسْمِ اَللَّهِ اَلْأَعْظَمِ مِنْ سَوَادِ اَلْعَيْنِ إِلَى بَيَاضِهَا - بِسمِ اللّهِ الرّحمن الرّحیم، به اسم اعظم خدا، نزديكتر از سياهی چشم به سفيدی آن است.(تحف العقول‌، ج 2، ص 487)