ترجمه قسمتی از خطبه 2 نهج البلاغه

ترجمه قسمتی از خطبه 2 نهج البلاغه
(پس از بازگشت از نبردصفین در سال 38 هجری حضرت علی (ع) ایراد فرمود)

شناخت عصر جاهلیت:

خدا پیامبر اسلام را زمانی فرستاد که مردم در فتنه ها گرفتار شده ، رشته های دین پاره شده، ستونهای ایمان و دین ناپایدار بود .
دراصول دین اختلاف داشته و امور مردم پراکنده بود؛ راه رهایی دشوار و پناهگاهی وجود نداشت ، چراغ هدایت بی نور و کور دلی همگان را فرا گرفته بود.
خدای رحمان معصیت میشد و شیطان یاری میگردید ، ایمان بدون یاور مانده و ستونهای آن ویران گردیده و نشانه های آن انکار شده ، راه های آن ویران و جاده های آن کهنه و فراموش گردیده بود .
مردم جاهلی شیطان را اطاعت میکردند و به راه های او میرفتند و در آبشخور شیطان سیراب میشدند.
با دست مردم جاهلیت ،نشانه های شیطان، آشکار و پرچم او برافراشته گردید .
فتنه ها مردم را لگدمال کرده و و با سم های محکم خود نابودشان کرده و پابرجا ایستاده بود .
اما مردم حیران و سرگردان ، بی خبر و فریب خورده ، در کنار بهترین خانه (کعبه) و بدترین همسایگان(بت پرستان) زندگی میکردند .
خواب آنها بیداری و سرمه چشم آنها اشک بود ، در سرزمینی که دانشمندان لب فرو بسته و و جاهل گرامی بود