در انعکاس صدای تو شعری است که نَسروده ام و بوسه ای که بهانه ات را میگیرد،کلمات از چشمان تو حلق آویز است و من در آغوشت مصلوبم ...این سطرها به انتها نمی رسندتا دستانم بر گونه هایت آرام نگیرند ...