ألَمْ یَجِدْکَ یَتِیمًا فَآوَی (6)وَوَجَدَکَ ضَالًّا فَهَ

ألَمْ یَجِدْکَ یَتِیمًا فَآوَی (6)وَوَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدَی(7)وَوَجَدَکَ عَائِلًا فَأَغْنَی (8)فَأَمَّا الْیَتِیمَ فَلَا تَقْهَرْ(9)وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ(10)

آیا تو را یتیم نیافت و پناهت داد؟(6)
آیا تو را سرگشته نیافت و هدایتت کرد؟(7)
آیا تو را درویش نیافت و توانگرت گردانید؟(8)

پس
یتیم را خوار مدار و مران.(9)
و فقیر و سائلِ نیازمند را با تَشَر، مَران.(10)