*

*
هرگز زنت را تحقیر نکن. چون بار بیماری اش را سالها باید به دوش بکشی.

هرگز به زنت بی اعتنایی نکن. چون سالها باید بی توجهی اش را تحمل کنی.

هرگز به زنت پرخاش نکن. چون سالها سکوت مرگبارش را باید طاقت بیاوری.

هرگز از محبت به روح او غافل نباش. چون سالها باید در بستری سرد بخوابی.

هرگز او را مقابل دیگران کوچک مکن. چون به بزرگی یاد کردن از تو را فراموش میکند.

هرگز نقص هایش را بازگو نکن. چون از تو در نهان متنفر خواهد شد.

هرگز انتقاد و شکایت او را مسخره نکن. چون از تو برای همیشه ناامید میشود.

هرگز به رویاهایش نخند. اگر نمیتوانی براورده شان کنی. چون افسرده میشود .


هرگز زنت را اسیر خانه و فرزند نکن. چون اینگونه او را بیصدا کشته ای و فقط قانون تو را مجرم نمیداند.

خود را با زنت برابر بدان. در همه چیز. وگرنه فرقی با یک زندانبان نخواهی داشت.