خبخبخبخببب

خبخبخبخببب

با یه سه پارتی اومدم خدمتتون:))


p¹:

چکمه های مشکی رنگ ا.ت توی نیم متر برف فرو رفته بود
ریزش برف سنگین وسط سردترین ماه زمستون مانع رفتن ا.ت به کالج نشده بود
برف سفید بین درز دوخت کاپشن سورمه ایی رنگ ا.ت گیر کرد..
قطر برف تا زیر زانو هاش بلند شده بود و راه رفتن رو کمی برای ا.ت سخت میکرد
از محوطه اصلی حیاط کالج تا راهروی اصلی بیشتر از پنج قدم و کمتر از یازده قدم فاصله بود
راهروی اصلی با سرامیک های طرح سنگ کار شده بود و سرما رو حتی با نگاه کردن نشون میداد
دیوار های سفید که با رنگ روغن مرغوب رنگ شده بود، لامپ هایی با قدرت زیاد و کمد های چوبی به رنگ قهوه ایی سوخته ، دسته های مشکی رنگ و قفل های نقره ایی
در ابتدای راهرو به سمت مستقیم کتابخونه و در ادامه مسیر به سمت کلاس ها کشیده میشد
و در انتهای راهرو به سمت چپ کافه تریا بزرگی به چشم میخورد که دور تا دور اون رو شیشه گرفته بود و زمین اون با چند میز و صندلی سطح صاف که از چوب درخت گردو ساخته شده بود پوشش داده شده..و البته بارکد هایی که به طور برجسته روی میز درج شده بود
صدای برخورد کف چکمه های ا.ت با سرامیک شکننده «تق تق» خاصی رو تولید کرده بود که به هیچ وجه قابل تقلید نبود..انگار که این امضای راه رفتن های ا.ت باشه
« خیلی خب.. شماره ۲۸۳..» ا.ت به آرومی زمزمه ایی نجوا کرد ، شما ه کمد با طلق طلایی روی بالای کمد چسبیده شده بود
کارت کمد رو جلوی نور سبز رنگِ قفل گرفت و بعد تمام وسایلش رو توی کمد قرار داد...
بعد از برداشتن دو رنگ خودکار ،لپتاپ و یک دفتر کم حجم در کمد رو بست
بستن در کمد باد ضعیفی رو به سمت صورت ا.ت فرستاد که رایحه خاصی به همراه داشت..
چیزی مثل شراب تلخ، چوب خیس خورده و هیزم..
این رایحه صاحب داشت..طوری که انگار به اسم این سخت ساخته و امضا شده بود..
ولی حالا چیز جدیدی به این بو اضافه شده بود که عضو عنصر های این عطر نبود..بوس ضعیفی از سیگار کم نیکوتینی که انگار بُعد سومی به این عطر هدیه داده بود ..چیزی مثل جذابیت از این عطر کم کرده بود
ا.ت بازدم عمیقی از بین لب هاش بیرون داد و سرش رو به سمت شونه راستش چرخوند: دوباره؟ چی میخوای جئون جونگکوک؟

وقت معرفی رسیده..جئون جونگکوک..خشن ترین قلدر کالج که به طرز فجیعانه ای نقطه نرمی برای ا.ت داشت و فقط و فقط برای ا.ت بود..
چشم های خماری که با دیدن ا.ت گرد میشد..فک منقبض شده ایی که یا صدای ا.ت آزاد میشد..همه چیز فقط با حضور ا.ت آروم میشد
ژاکت گرمکن مشکی رنگ ورزشی به تن جئون بود و موهای کوتاهش که به خاطر برف خیس شده بود حالا درهم ریخته شده..
لبخندی به نرمی کَره روی لب هاش ماسید و خال زیر لبش زیر لبخندش دفن شد