ای مردم ....

ای مردم ....

شما خوشه های گندم خدایت .
به خود ببالید .
خود را اسیاب روزگار بسپارید .تا در اسیاب این دینا درشتی هایتان به نرمی مبدل گردد
وسختی هایتان به اسانی .
خداوند نانوای ادمها ست .خمیرتان را به بسپارید تا در دستهای مهربانش ورز اید .
خدا به روحتان چاشنی نمک ودرد خواهد زد وشما در دستان مهر بانش خواهد فشرد .
طاقت بیاورید تا پرورده شوید .
وکیست که نداند که خداوند او را در تنور خود خواهد نشاند .