نقاب می‌زنیم برصورتی که دیگر تابِ سرخِ سیلی‌ها

نقاب می‌زنیم برصورتی که دیگر تابِ سرخِ سیلی‌ها
را ندارد، نقاب می‌زنیم تا به رنگِ فریب و مکر، بزک کنیم جهانمان را، این‌روزها حتی برروی سایه‌ی آرزوهایمان‌نیز، نقابِ فروتنی می‌زنیم، گم می‌شویم در انبوه این نقاب‌های زیبا و زشت، ما دیر زمانی‌ست که ناپدید شده‌ایم در امتدادِ دیگران...