مردی بوتۀ رُزی کاشت و مرتب به آن آب داد.

مردی بوتۀ رُزی کاشت و مرتب به آن آب داد.
او دید که بزودی جوانۀ گل، شکوفه میدهد، اما متوجه خارهایی روی ساقۀ گل شد.
با خود اندیشید:از گیاهی آزاردهنده با خارهای تیز، چطور گلی به این زیبایی می روید؟
از این فکرها ناراحت شد و از آب دادن به گل غفلت کرد و درست قبل از اینکه گیاه گلی بدهد، پژمرده شد و مُرد.
درون هر روحی، گل رزی وجود دارد. ارزشهای الهی (خوبیها) با نفس کشیدن در درون ما در بین خارهای اشتباهات رشد میکنند.
خیلی از ما انسانها به خودمان نگاه
می کنیم و تنها به دنبال اشتباهاتمان هستیم.
با این تفکر که هیچ کار خوبی از ما
برنمی آید، ناامید می شویم.
ما خوبیهای درونمان را نادیده می گیریم و سرانجام آنها می میرند.
ما هرگز نیروهای بالقوه مان را کشف
نمی کنیم🌷