دلم میلرزد از مهری که پایمالش میکنند غرورمان به دست نادان

دلم میلرزد از مهری که پایمالش میکنند غرورمان به دست نادانی،با بی شرمی لگدمال می گردد!نیاز بشریت زن را زن دیده بود،اما درونش،عشق اوجی برای عشق به خود مغرور بود.باز به حکم الله، دوباره یک زن سرسخت است چون مادری مهربان فرصتی برای فرزندش خواسته است

فرصتی که خود نداشت...شکوهمندانه،برقله های افتخار می ایستیم از انبار بزرگ داشته هایمان میبخشیم،به نرمی ابریشم،سرسختانه بدنیا کشاکش این ستم رابه دوش میکشم ماتا به اینجا تاب آوردیم تابشریت به حقیقت پی ببرد،وبه دنبال رد پای پروردگارش برود