سالها میگذرد و اینستاگرام هم مثل فیس بوک و تلگرام و ویچت

سالها میگذرد و اینستاگرام هم مثل فیس بوک و تلگرام و ویچت از رده خارج میشود.
سالها میگذرد و شاید ما از خیر عکس گذاشتن ها و فیلم گذاشتن ها و پست گذاشتن های مجازی بگذریم.
از خیر اینکه گریه کنیم و عکس بگذاریم و به دیگران بفهمانیم حالمان خوب نیست...
از خیر اینکه با اصرار به کسی توی پست هایمان بفهمانیم دلتنگیم میگذریم
کاری به این ندارم که چه راه جدید تری برای گفتن حس ها و حرف هایمان پیدا میکنیم،کاری به این ندارم از دنیای مجازی به چه چیزی کوچ میکنیم.کاری به این ندارم که سالها بعد چطوری میخواهیم از خودمان و حال و روزمان بگوییم. و اصلا سالها بعد ترجیح میدهیم که حس هایمان را برای کسی بگوئیم یا نه؟
میخواستم بگویم شاید سالها بعد من توی آشپزخانه مشغول ظرف شستن باشم دخترم بپرد وسط پذیرایی و بگوید:مامان تو اون موقع ها اینستاگرام داشتی؟
یادم نیاید پسوردم چه بود،یادم نیاید چند تا فالوور داشتم،فقط یادم بیاید که آن روزها میخواستم توی پست هایم به چه کسی بگویم : امروز که بدون تو گذشت چه حسی دارم..
شیر آب را باز بگذارم و به ظرفهای توی سینک خیره شوم،شاید تکنولوژی آنقدری پیشرفت کرده باشد که دخترم بتواند توی برنامه ی جدید اجتماعی مد شده ی آن روزها حس دلتنگی یک زن چهل ساله را پست کند...