پیله ای می بافم از جنس غرور به دور احساسم

پیله ای می بافم از جنس غرور به دور احساسم
پروانه ای خواهم شد زیبا ،زیباترازتمام گلها زیباترازتمام زیباییها
آن روز بالهای رنگارنگم را می گشایم وتا اوج خوشبختی خواهم رفت
میدانم که با حسرت به تماشای زیباییهایم خواهی نشست
ومن درپیله تنهای خود به امید روزهای خوب تلخ ترین شبهایم را مدارا میکنم
میدانم که می آید و تو می مانی آیینه ی از تمام نامردی هایت