دستهایم فریاد زدن را نیاموخته اند...

دستهایم فریاد زدن را نیاموخته اند...
وقتی قلم به دست سخت از آنها کار میکشم تاول میزنند...
میدانید تاول هایشان مرا یاد بغضهای نترکیده ای می اندازند که منتظرند تا با یک تلنگر و یا سوزن زدن بترکند...
شاید بسوزند آری...
ولی دردشان آرام میگیرد...
اما امان از بجای ماندنشان...
که هیچگاه همانند روز اولشان نخواهند شد...
@modagirl...
دیدگاه ها (۱)

انسان تمام خوبیها رابایک بدی فراموش می کند؛وخدا تمام بدیها ر...

شمعی که روشنی نداشت خاموش کنیاری که محبت نداشت فراموش کن

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط