با من بگو...

با من بگو...
از پنجره‌ی کدام کلمات به جهان می‌نگری...
ای مهربان...
بنشان مرا  کنار خویش...
تا ببینم چگونه...
با هستی به گفتگو می‌نشینی...
و در گوش  آسمان چه نجوا می‌کنی...
آینه را به چه نامی صدا می زنی ...
و  به گاه بازیگوشی...
گیسوانت را به دست کدامین نسیمِ گستاخ می‌سپاری 
در خلوتت...
از چه به شگفت در می آیی...
کدام ترانه را زمزمه می کنی به گاهِ دلتنگی ...
و چگونه دست افشان می‌کنی به گاهِ شادی...
بنشان مرا کنار خویشِ تنت...
اجازه‌ بده در کنار تو، آغوشم پر از بودن شود
بگذار از پنجره‌ی تو به هستی بنگرم...