سرما و گرما هردو

سرما و گرما ، هردو ...
گاهی به هم نزدیک می‌شوند ، آنقدر نزدیک که دیگر حد فاصلی نمی‌ماند .
اگر گرما را مهار کند ، سرما فریاد می‌زند و اگر سرما را ، گرما فریاد میزند .
اما جالب این جاست که این نزدیکی ، بدن را گمراه می‌کند .
و جالب تر این ... که این گمراهی
میتواندآنقدر ادامه دار باشد که تا آخر دنیایی که وجود ندارد ، فرد درگیر می‌شود که کدام را مهار کند و در کدام نقطه عذاب بکشد تا راحت تر باشد .
اما سوالی که پیش می آید ، این است که آیا در حالت بقا و عذاب کشیدن می‌توان به علاقه و استعداد خود قوت بخشید ؟
اگر خیر ، پس سوالی دیگر ...
انسان آیا وجود دارد ، حتی اگر استعداد و علاقه اش او را سرکوب کند ؟