سِرّ ني در نينوا مي‌ماند اگر زينب نبود,

سِرّ ني در نينوا مي‌ماند اگر زينب نبود,
كربلا در كربلا مي ‌ماند اگر زينب نبود...

چهره سرخ حقيقت بعد از آن توفان رنگ,
پشت ابري از ريا ميماند اگر زينب نبود...

چشمه ي فرياد مظلوميّتِ لب تشنگان,
در كوير تفته جا مي‌ماند اگر زينب نبود...

زخمهء زخمي‌ترين فرياد در چنگ سكوت,
از طراز نغمه وا مي‌ماند اگر زينب نبود...

در طلوع داغ اصغر، استخوان اشك سرخ,
در گلوي چشمها مي‌ماند اگر زينب نبود...

ذوالجناح دادخواهي بي‌سوار و بي‌لگام,
در بيابان ها رها مي‌ماند اگر زينب نبود...

در عبور از بستر تاريخ، سيل انقلاب,
پشت كوه فتنه جا مي‌ماند اگر زينب نبود...