گرچه از عشق، فقط لطمه زدن را بلدیم

گرچه از عشق، فقط لطمه زدن را بلدیم
گرچه چندیست که بی روح تر از هر جسدیم
گرچه در خوب ترین حالت مان نیز بدیم
جز در خانه ارباب، دری را نزدیم
روزگاریست که ما رعیت این خانه شدیم
سجده شکر برآریم که دیوانه شدیم
از همان لحظه که مهرش به دلم پرچم زد
عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد
بنده عشقمو مجنون حسین بن علی ع
در رگم نیست به جز خون حسین بن علی ع
به همان کس که به میزان خدا هست محک
هرکجا سفره عشق است حسین ع است نمک
روح در جسم که باشد همه جا،جا دارد
عشق با نام حسین ع است که معنا دارد