دلم صد پاره کردی با نگاهی

دلم صَد پاره کردی با نِگاهی
چه می خواهی زِجانَم گاه گاهی
تو که با ما سَرِ یاری نَداری
چرا آیی به دیدارم به چاهی؟
به چاهت رفته ام تَنها بِمیرَم
بِمیرَم تا نَبینَم بی پَناهی
غُروبم پیش و طوفان دَر پی هَم
بِجُز آغوش من کو بارِگاهی؟