تنهایی را

تنهایی را
در کنار کسانی که تنهایی را دوست دارند
بسیار دوست دارم
کافه تراس همان گوشه ای ست
که در آن با کسانی که می شناسم و نمی شناسم
و دوستشان دارم
تنها هستم

طرح برپایی کافه تراس را
نخستین بار با ون گوگ در میان گذاشتم
به او قول دادم
که چراغ آن را همیشه روشن نگه دارم
دور میزها
به تعداد دلشدگان صندلی بچینم
و دیوارها را
بپوشانم
با شعر

لبخند زد و
با قلم مویی که در دست داشت
خورشیدی بر پیشانی ام نقاشی کرد…

واهه آرمن / دوست دارم گاهی شاعر نباشم *
دیدگاه ها (۲)

پراگ...بارانی که روی این شهر می باردیک شبروی استانبول نیز خو...

بهار خواهد آمد و نجات خواهد داد،پرواز قوهایی را که خوابیده‌ا...

من از فردا غمگین خواهم بود،از فردا.امروز، نه.من امروز شاد خو...

چه کسیبه تو گفت گمنام ؟نام توعشــــــــــــــــقاست...*

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط