ﺣﺎﻝ ﺍﯾــــــــــﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﻢ ﻋﺠﯿــــــــﺐ ﺧﺰﺍﻥ ﺯﺩﻩ ﺍﺳﺖ

ﺣﺎﻝ ﺍﯾــــــــــﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﻢ ﻋﺠﯿــــــــﺐ ﺧﺰﺍﻥ ﺯﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻣﯿﮕﻮﯾﻨــــــــــــﺪ ﺳﺮﺩ ﻭ ﺑﯽ ﺭﻭﺡ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ
ﺁﺭﯼ ﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍﺳــــــــــــــﺖ ﻣﯿﮕﻮﯾﻨـــــــــــﺪ
ﻣﻦ ﭼﻨـــــــــــﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﺸـــــــﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﻡ ....
ﺍﻣﺎ ﻧﻔــــــــﺲ ﻣﯿﮑﺸـــــــﻢ ....
ﺑﺎ ﭼﺎﺷﻨﯽ ﻃﻌﻢ ﺩﺭﺩ ﺗﯿﻐﯽ ﮐﻨـــــــــــــﺪ
ﻣﯿﺨﻨـــــــــــــﺪﻡ ....
ﺑﺎ ﻧﻘﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﻬــــــــﺮﻩ ﺩﺍﺭﻡ
ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧـــــــــــﻢ ﺍﺯ ﻭﻗﺘـــــــﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﻟﺒﺨﻨـــــــــــــﺪﻡ ﻫﻢ ﺯﺧﻤﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﭼـــــــــــــﻮﻥ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﺨﻨــــــــﺪﻡ
ﺩﺭﺩﯼ ﻋﻤﯿـــــــــــﻖ ﺩﺭ ﮐﻞ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﻣﯿﭙﯿﭽــــــــــــﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻐـــــــــــﻀﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻋﻤﯿــــــــــــــﻖ
ﻭ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﭼﺸـــــــــﻢ ﺍﺩﻣﻬﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻭﺍﻗﻌﯽ
ﻣﯽ ﺍﯾـــــــــﻢ ﻭ ﺯﺧـــــــﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺩﯾـــــــــﻮﺍﺭ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺍﻡ ﺗﺎﯾــــــــــﭗ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﻨــــــــــــﺪ ﻭ ﻣﯿﮕﻮﯾﻨـــــــﺪ ﺯﯾﺒﺎﺳــــــــﺖ
ﺍﻣﺎ ﺁﺧـــــــــﺮ ﻣﮕــــــــﺮ ﺯﺧﻢ ﻫﻢ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﺩ؟ !
ﺯﺧــــــــــــﻢ ﺭﺍ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺴﺶ ﮐﺮﺩ ..... ﻟﻤﺴﺶ ﮐﺮﺩ.