و پاییز عاشق خسته و زیبایی بود که اگر صدها زمستان هم بگذر

و پاییز عاشق خسته و زیبایی بود که اگر صدها زمستان هم بگذرد هرازگاهی ردپایش را میبینی...
به روی زمینی که هر روز می‌دزدید از طلایی‌هایش...
برای میزبانی از سرما...