چه انتظار عجیبیتو بین منتظران همعزیز من چه غریبی !عجیب تر آن که چه آساننبودنت شده عادتچه بی خیال نشستیمنه کوششی ، نه تلاشیفقط نشسته و گفتیم :خدا کند که بیایی