‎با غروب‌های غمگینی که دارم

‎با غروب‌های غمگینی که دارم
‎با آسمانِ نیمه ابری چشمانم
‎با ایمانِ معصومانه‌ام به حفظِ هر چه خاطره
‎با شوقی که بدونِ تو ، از روزگارم پرّ می‌‌کشد
‎بگو
‎فرزندِ کدامین فصل باشم
‎که پاییز را به یادت نیاورم
‎و رنجِ مبهمِ برگ ریزان را ؟