ما آدم‌ها کم می‌آوریم...

ما آدم‌ها کم می‌آوریم...
گاهی از دوری، گاهی از تنهایی، گاهی از سرگردانی.
یک‌وقت‌هایی بلاتکلیفی گریبانمان را رها نمی‌کند، یک‌وقت‌هایی تکلیفی که از توانمان خارج است.
یک‌روزهایی فاصله‌ها رنجمان می‌دهد، یک‌روزهایی همراهان ناهمراه.
کم که می‌آوریم،
بعضی‌هامان پلید می‌شویم، بعضی‌هامان نه،
بعضی‌هامان سنگدل می‌شویم، بعضی‌هامان نه،
بعضی‌هامان بی‌رحم می‌شویم، بعضی‌هامان نه.
کم که می‌آوریم راه‌هایمان جدا می‌شود...
دیدگاه ها (۱)

مسافر کناری ام که پیاده شد پنجره ای گیرم آمد باقی مسیر را گر...

گاهی گمان نمیکنی ولی خوب میشود گاهی نمیشود که نمیشود که نمیش...

در نیزار پرنده‌ای اندوهگین می‌خوانَدگویی چیزی را به یاد آورد...

ممنونماز آدم‌هایی که در زندگی منچه کوتاه نقش داشتند، چه هستن...

TOW BROKEN THINGS

گاهی سکوت، بهترین تحلیل‌ست.خداقوت جناب قالیباف، خداقوت جناب ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط