‍ ‌

‍ ‌

تمام آرزوهایم، فنا شد زیر پای دل
نمی خواهم بجز یادت کسی را در سرای دل

به زیر ضجه ی دوری، اگر دلتنگ می میرم
ولی شادم، خبر داری تو از ماتم سرای دل؟

خدا هم مانده در حیرت، به دادم می رسد آیا ؟
گمانم برده از یادش، مرا حتی خدای دل

دلم امشب پریشان و هوایت میدهد آزار
بیا تا از دل سنگت، غزل خوانم برای دل

به هر تارِ سرِ مویت، چه دل هایی که در خونند
میفشان طره گیسو را، در این حال و هوای دل

گلی بیمار و غمیگنم، به جز شب گریه کاری نیست
چه آوردی بر احوالم، که عشقت شد بلای دل

به دیدارم بیا امشب، بپوشان ظلمت شب را